Լեռ ու անդունդ, ձոր ու կատար,
Ապառաժներ պատառ-պատառ,
Քարե թռիչք, քարե անկում…
Հայոց երկիր, հայոց իմ հող,
Դու իմ քարե մոլուցք ու ոխ,
Իմ քնքշություն, իմ քնքշություն։
Որտեղի՞ց եկավ նա այսքան անեղծ,
Այսքան ոգեղեն, այսքան անմեկին…
Եվ ինչ հրաշքով խաչքարից հանեց
Նրա մեջ նիրհող մաքուր մեղեդին։
1․Դուրս գրել անծանոթ բառերը և բառարանի օգնությամբ բացատրել։
Անդունդ-վիհ, անհատակ մեծ խորություն:
Ապառաժներ-ժայր
Անկում-ընկնելը, առարկայի շարժումը դեպի երկրի մակերեսը՝ ձգողական ուժի ներգործությամբ:
Մոլուցք-որևէ բանի բուռն անդիմադրելի ձգտում՝ ներքին մղում:
Ոխ-քեն, անպատվության՝ չար գործի ևն պատճառած թշնամության զգացմունք, մեկի պատճառած չարիքի՝ վիրավորանքի ևն թողած ատելության ու վրիժառության զգացմունքը:


