Таракан-усастый
Медведь-большой
Кот-чёрный
Комар-маленький
Рак-рыжий
Собака-лающий
Лев-сильный
Зайчик-ушастый
Жаба-квакуши
Волк-серий
Крокодил-зубастый
Слон-огромный
Воробей-умный
Осел-поющий
Козел-бородастый
Еж-чёрный
Баран-кудрявый
Летучие мыши-висячий
1)Ես 7 ամանի մեջ ցանել եմ ածիկներ, ամեն ամանի մեջ կա 250գրամ ցորեն, հաշվիր թե ինչքա՞ն կլինի միասին։
Լուծում
Պատ․՝
2)Արամը նեկեց 10 ձու, իսկ Արմենը՝ 10 անգամ շատ քան Արամը, հաշվիր թե քանի՞ ձու է ներկել Արմենը։
Լուծում
Պատ․՝
3)Տատիկը պատրաստել էր գաթա, Վահեն կերավ 6 կտոր իսկ, Աննան 4 կտորով պակաս Վահեից, հաշվիր թե քանի՞ կտոր կերավ Աննան։
Լուծում
Պատ․՝
Եթե ես հայտնվեի Կախարդական աղբյուրի մոտ, կխնդրեի, որ ունենայի մի նկար, որի մեջ կարելի էր մտնել։ Երբ ես մտնեի նկարի մեջ, ես կտեսնեի և կունենայի քաղցրավենիքներ, գունավոր աշխարհ և հետաքրքիր մարդկանց, որոնք պատրաստում էին հենց այդ քաղցրավենիքները։ Նաև այնտեղ շատ հանգիստ ու խաղաղ կլիներ, ուրախ ու զվարճալի։
Լինում է չի լինում մի Զատիկ է լինում։ Մի անգամ Զատիկը հանդիպում է մի Ճպուռի, որը փնտրում էր իր համար միջատներ որպեսզի նախաճաշեր։ Զատիկը հարցրեց․
– Ի՞նչ ես փնտրում Ճպու՛ռ։
-Կեր եմ փնտրում ինձ համար, – ասաց Ճպուռը։
-Արի օգնեմ քեզ։
-Ո՛չ, ո՛չ մոռացե՞լ ես, դու պետք է գնաս Սուրբ Զատիկը նշելու, արագ թռի՛։
-Ճպու՛ռ, ես մի խնդրանք ունեմ, դու ինձ կօգնես, որ ես ծաղիկներ և ծիրանի փայտեր հավաքեմ։
-Չէ իմ գլուխը ցավում է, այնքան եմ աշխատել։
Զատիկը հասկացավ, որ նա պետք է ինքնուրյուն պատրաստվի Սուրբ Զատիկին, արագ վերցրեց ծաղիկներ և ծիրանի փայտիկներ, գնաց իր տուն և ամենինչ ձևավորեց։ Երբ հյուրերը եկան նրանց մեջ չկար Ճպուռը, նա ամաչել էր իր արարքից և չէր եկել, բոլորը ուրախ ժամանակ անցկացրեցին։
Մենք ընտանիքով գարնանային արձակուրդներին որոշել էինք գնալ քաղաքից դուրս՝ բնության գիրկ՝ գեղեցիկ ծաղիկներ, ծառերի բողբոջ, ձնծաղիկներ տեսնելու: Բայց չստացվեց, որովհետև եկավ ձյուն և մենք չկարողացանք գնալ: ԵՎ դրա համար ես և իմ քույրիկը որոշեցինք պատրաստել թռչունների համար տնակ, որպեսզի նրանք ձյունից չմրսեին և կերակուր գտնեին: Մենք իրար հետ պատրաստեցինք շատ սիրուն տնակ և տեղադրեցինք մեր պատուհանին: Հիմա ամեն օր նկատու եմ, թե ինչպես են ճնճղուկները գալիս ու ցորեն ուտում:
Շնչառություն, դա մարմնի և միջավայրի միջև տեղի ունեցող գազափոխանակությունն է։ Քանի որ մարմնում չկա թթվածնի պաշար և առանց որի բջիջները մահանում են, ապա անհրաժեշտ է թթվածնի անընդհատ մուտք դեպի օրգանիզմ։ Նրա զգալի քանակության կուտակումը վտանգավոր է կյանքի համար։ Օդից թթվածնի կլանումը և ածխաթթու գազի արտազատումը իրագործվում է շնչառական համակարգի միջոցով։
Մենք այսօր գնացել էինք Սերգեյ Փարաջանովի տուն թանգարան։ Այնտեղ մենք իմացանք, թե ինչքան շատ կոլաժներ ունի նա։ Քանի որ Սերգեյ Փարաջանովը ձկների սիրահար է եղել, նրա կոլաժների մեծ թաքնվել է սնդուկում և մնացել այնտեղ, մինչև դասերի ավարտը։ Իսկ ամենավերջում մենք պատրաստեցինք մեր ձերքերով կոլաժներ մեծ թխտի վրա։ Շատ սիրուն ստացվեց։ Վերադարձանք տուն շատ տպավորված։
Моя мама очень заботливая она очень любит нас, и мы тоже. она очень вкусно готовит, хорошо учит и лечит. Когда я и моя систра соримся она успокаивает нас и мы не соримся. Наша мама очень весёлая, играет снами всегда.
Ծնվել է 1924 թվականի հունվարի 9-ին Թբիլիսիում, որտեղ էլ ավարտել է միջնակարգ դպրոցը: 1945 թվականին ընդունվել է Կինոմատոգրաֆիայի Պետական Ինստիտուտ` ռեժիսյուրայի բաժին և սովորել է Իգոր Սևչենկոյի ղեկավարության ներքո: 1952 թվականին նա սկսեց աշխատել Ալեքսանդր Դովժենկո Ֆիլմ կինոստուդիայում` Կիևում, որպես ֆիլմերի ռեժիսոր:
Մինչև 1963 թվականը նա հանդիսացել էր չորս ոչ այնքան ուշագրավ լիամետրաժ գեղարվեստական ֆիլմերի և երեք կարճամետրաժ դոկումենտալ ֆիլմերի ռեժիսոր: 1964 թվականին նրա «Մոռացված նախնիների ստվերները» («Հրեղեն ձիերը»), բերեցին նրան համաշխարհային հռչակ: Պարադոքսալ կերպով նրա խնդիրները սկսվեցին հենց այս ֆիլմից:
1965 թվականին նա սկսեց աշխատել «Կիևի որմնանկարները» հակապատերազմական ֆիլմի վրա, որի նկարահանումները շուտով արգելվեցին:
1966 թվականին Փարաջանովին հրավիրեցին Հայաստան, որտեղ էլ նա սկսեց աշխատել «Սայաթ-Նովա» ֆիլմի վրա:Մեծ դժվարություններ հաղթահարելուց հետո այս ֆիլմը 1969 թվականին բարձրացավ էկրան` վերնագրված «Նռան գույնը»:
Սա համարվում է նրա լավագույն աշխատանքը, որից հետո 15 երկար ու ձիգ տարիներ նա զրկվեց ֆիլմ նկարահանելու հնարավորությունից:
Մեծ անդունդ էր բաժանում պոետական կինոն, որի փայլուն ներկայացուցիչն էր հանդիսանում Փարաջանովը և հատկապես նրա կինոյի լեզուն, Սովետական Պաշտոնական արվեստից։
Փարաջանովը կեղծ մեղադրանքներով երկու անգամ ձերբակալվել է` Ուկրաինայում (1974-1978) և Թիֆլիսում (1982)։ Այս տարիներին ակնհայտ դարձավ նրա հիանալի արվեստագետի տաղանդը: Նա սովորություն ուներ ասելու. «Ինձ թույլ չեն տալիս ֆիլմեր նկարել և ես սկսել եմ ստեղծել կոլաժներ: Կոլաժը խտացված ֆիլմն է»:
Ս. Փարաջանովի թանգարանում կան հազարավոր աշխատանքներ. կոլաժներ, նկարներ, հավաքածուներ, տիկնիկներ:
Իր կյանքի վերջին տարիներն նա ևս երկու ֆիլմ նկարեց «Ջորջիա-ֆիլմ» ստուդիայում. «Լեգենդ Սուրամի ամրոցի մասին» և «Աշիկ Քերիբը»։
Սերգեյ Փարաջանովը մահացել է 1990 թվականին Երևանում, որտեղ 1991 թվականին բացվեց նրա թանգարանը:
Ալեքսանդր Հովսեփյան 